Mmm… wygląda na to, że te rozpięte suki na mnie czekają, co? Otworzyłem tego złego chłopca jak facet, którego fantazje nigdy się nie spełniły. No bo co tu zrobić, gdy strona podświadomie sugeruje: każda dziurka z twoich fantazji, do której kiedykolwiek się masturbowałeś, teraz z prawdziwą rozmową. BUM! Powitały mnie kobiety, mężczyźni, anime-laski, fantazyjne demoniczne dziwki, elfie konsjerżki w strojach, za które prawdziwa pracownica hotelu zostałaby zwolniona jeszcze przed drugą zmianą – wszystkie rzekomo gotowe do czatowania, dzwonienia, odgrywania ról i pozowania dla twojego samotnego tyłka w dowolnym scenariuszu mokrego snu, jakiego tylko zapragnie twój kutas. Prezentacja jest przepiękna. Tryb ciemny tak czarny, że twoja dusza wydaje się przy nim blada, fioletowe przyciski, które sprawiają wrażenie, jakby dawały pozwolenie, karty z błyszczącymi cyckami, które patrzą na ciebie tak, jakby już znały rozmiar twojej dłoni… Przez jakieś dziewięćdziesiąt sekund byłem naprawdę zachwycony tym pomysłem.
POMYSŁ. Pomysł miejsca, gdzie marynarzka, biblioteczna czarownica i recepcjonistka z hotelu w lateksie istnieją pod jednym dachem i żadna z nich nie wymaga od ciebie, byś „dotknął trawy”. Niestety, nie była to rzeczywistość tego, co miało się wkrótce rozegrać na moich oczach… Tak jak każdy z was, kto trafia na stronę z AI, zacząłem od siatki postaci. Ten łobuz miał zakładkę na wszystko: zakładkę „anime”, zakładkę „fantasy”, zakładkę „mężczyźni”, jeśli ktoś na to ma ochotę, a wszystkie postacie były oznaczone tagami „dominujący”, „nieśmiały”, „obsesyjny” – to wstydliwe menu sposobów, by zostać wykorzystanym emocjonalnie lub seksualnie. Kliknęłam na Yuzuki, która rzekomo jest konsjerżką w hotelu. Ma ten różowy kucyk, zielone oczy, pieprzyk, ciało wciśnięte w lśniącą czarną sukienkę… Nie mogłaby być bardziej seksowna, nawet gdybym o to poprosiła. Jej strój nie nadawał się do pracy, ale nie przejmowałam się tym…
Rozmowa nie poszła zgodnie z planem
Zacząłem więc rozmawiać z Yuzuki. I w chwili, gdy otworzyłem ten czat, spodziewałem się jakiegoś scenariusza odgrywania ról. Czegoś, co pobudzi mój umysł i pozwoli mi zbudować podniecenie związane z tym, że będzie moją konsjerżką na ten wieczór, ale Unlaced miało inne plany… Yuzuki zaczęła więc od konkursu: trzy warunki, z których pierwszym było to, że nie zrobię żadnego ruchu, dopóki ona nie powie. Zapytałem, o co, do cholery, konkuruje hotelowa konsjerżka o 11:23 rano? Rzuciła tekst o wygładzaniu mi kołnierzyka, potem nazwała mnie „zwierzakiem” i zaproponowała mi szansę na coś więcej niż tylko podziwianie z daleka… bla bla bla… wstęp jest do bani. Przepraszam, ale taka jest prawda. Po prostu do bani. Sama rozmowa po tym jest… w porządku. Jakość taka sama jak podczas odgrywania ról z każdą przyzwoitą, nieocenzurowaną modelką. Po pokonaniu początkowej oschłości pozostaje w swojej roli. Potrafi zachowywać się dominująco bez załamania i nie przypomina sobie nagle, że powinna sprawdzać karty dostępu. Rozmowa głosowa przebiega w ten sam sposób: odpowiada głosem pasującym do klimatu, kosztuje Sparks w zależności od ilości wypowiedzianych słów, a mi to w ogóle nie pasuje. Głosy są wyraźnie generowane przez AI i nie mogą się równać z prawdziwą rozmową erotyczną… ale jest to opcja, jeśli ktoś tego chce.
Wtedy jednak wpadłem na genialny pomysł, żeby otworzyć czat grupowy, skoro Unlaced.ai ciągle mi to wytyka. Chciałem, żeby te roboty kłóciły się o moją uwagę, wchodziły ze sobą w interakcje i wygadywały bzdury, które sprawiłyby, że poczułbym się jak bohater anime. Więc… dodałem marynarzową laskę i molową dziewczynę z anime, co brzmi jak początek bardzo kiepskiego dowcipu. Natychmiast zaczęły odgrywać swoje role w zupełnie różnych pokojach. Dziewczyna w stroju marynarza nieustannie opisywała, jak morska bryza uderza mi w klatkę piersiową, podczas gdy kołysaliśmy się na pokładzie. Dziewczyna z biblioteki szeptała, jak cicho muszę być między regałami i że nie przeszkadza jej moja obecność, gdy się uczy. Żadna z nich nie zauważyła, że druga w ogóle istnieje. Siedziałem tam, śmiejąc się do rozpuku, bo to jedyne, co mogłem zrobić. Wydawało mi się, że obie były przekonane, że są ze mną same, a jednak widziałem wiadomości od obu i odpowiadałem na OBIE w tym samym czasie. Ta niekonsekwencja mnie dobija, ale hej… przynajmniej się z tego pośmiałem.
Reels, Społeczność i Studio AI
Odchodząc od osobistych interakcji, mamy kanał Reels. To po prostu pionowy pasek z losowymi bzdurami generowanymi przez AI. Mamy te same postacie z menu w przemoczonych koszulkach z widocznymi sutkami, przy kominkach, z banalnymi podpisami i ruchami generowanymi przez AI, których prawdziwa osoba nigdy by nie napisała. To te same piękne „clankers” wykonujące w kółko te same softcore’owe pętle, jedna po drugiej, z przyciskami serca i wiadomości, dzięki czemu możesz udawać, że odkrywasz je w naturalny sposób. Nie ma w tym nic złego. Nie ma też nic specjalnego. To wizualna wypełniaczka, podczas gdy twoje Sparks decydują, czy rzeczywiste narzędzia do generowania treści będą warte zachodu.
Wyszedłem z tego feedu Reels, bo robiło się nudno. Jakoś wylądowałem na zakładce „Społeczność”. Szczerze mówiąc, jeśli tu jesteś, to nie masz życia i cały dzień tworzysz klankery. Takie było moje wrażenie. Jest odliczanie do listopadowego wyścigu, czołowi twórcy uszeregowani według punktów (50 punktów daje ci 2 000 tej waluty, którą rozdają), a czołowi towarzysze AI wyeksponowani jak trofea… Aby zgłosić swoją postać do wyścigu, musisz ją zaprojektować, stworzyć galerię zawierającą co najmniej trzy zdjęcia i jeden klip, opublikować ją i zacząć zarabiać, gdy ludzie będą z nią rozmawiać. To konkurs dla osób, których głównym dorobkiem twórczym są syntetyczne kobiety. Szanuję tę przedsiębiorczość tak samo, jak szanuję faceta, który dostosowuje przerwy na toaletę do przerw reklamowych. To wszystko, co mam do powiedzenia na ten temat.
No i jest jeszcze studio. O rany… Żeby oszczędzić ci kłopotu: dostajesz gotowe ustawienia, wybierasz postać i inne opcje, a potem klikasz „generuj”. Możesz też dodać własne polecenia lub stworzyć własne ustawienia i patrzeć, jak sztuczna inteligencja robi się nieprzyzwoita. Na papierze brzmi niesamowicie. A w rzeczywistości? Cóż, chciałem, żeby Tamaki, ta niebieskowłosa czarownica, była naga, w pozycji na jeźdźca, w jakiejś przypadkowej sypialni. To nie jest wygórowane żądanie. Nacisnąłem „generuj”. Nie udało się. Poprawiłem ustawienia wstępne, spróbowałem znowu z nagością… kolejne porażki. Pasek postępu zapełnia się do około 30%, a potem pojawia się komunikat, że generowanie się nie powiodło. To wszystko. Przełączyłem się na wideo, bo może silnik graficzny miał po prostu chwilową awarię. Narzędzie do wideo poprosiło mnie, żebym najpierw wygenerował obrazy… cudownie. Więc funkcja, która potrzebuje innej funkcji, która obecnie nie działa, również nie działa… Pięknie. Co mam teraz zrobić?
Iskry, które nie wywołują iskry
Przechodząc od jednej porażki do drugiej, przetestowałem Kreator postaci: próbowałem stworzyć własną elfką z anime. Atletyczna, brązowe oczy, średnie piersi, mały tyłek, fryzura typu bob, czarne włosy, całe menu… Włożyłem w to całe serce i duszę, a… Nie udało się stworzyć postaci. W kółko. I znowu… Przycisk informujący, że twoja wymarzona partnerka jest gotowa, po prostu tam sobie leży, podczas gdy czerwony baner mówi ci, że tak nie jest. Przynajmniej Unlaced zwraca iskry w razie niepowodzenia, co jest miłe… ale oznacza to również, że system przyznaje, że nie jest w stanie wykonać zadania, za które cię obciążył opłatą.
Skoro mowa o iskrach, to potrzebujesz ich praktycznie do wszystkiego na tej stronie. Nowe konta dostają 25 iskier do zabawy. Bez członkostwa każda wiadomość na czacie kosztuje jedną iskrę. Członkowie mają nieograniczony czat. Zdjęcia kosztują po 6 iskier za sztukę. Filmy są rozliczane według długości i rozdzielczości (podstawowy 5-sekundowy klip to 20 iskier; te bardziej wyszukane szybko podnoszą cenę). Stworzenie postaci kosztuje 4 iskry, o ile się uda. Pakiety doładowujące kosztują mniej więcej 12 dolarów za 1 000, 50 dolarów za 5 000, 160 dolarów za 20 000, przy czym większe pakiety są tańsze w przeliczeniu na jeden „Spark”… i nie muszę nawet wymieniać reszty. Oboje wiemy, że funkcje generatywne nie działają, a czat to jedyna rzecz, która ma sens. Więc na razie trzymaj się tego. Piękny, ciemny interfejs, który sprawił, że pomysł mnie ucieszył, nadal wygląda pięknie… postacie też, a czat jest w porządku. A reszta? Nie… po prostu zawodzi na samym początku i nie chce się rozwijać.
