Mmm… het lijkt erop dat die losbandige sletten op me zitten te wachten, hè? Ik heb deze stoere jongen opengeklapt als een man wiens fantasieën nog nooit werkelijkheid zijn geworden. Ik bedoel, wat doe je als de site je onbewust toeschreeuwt: elk fantasiegat waar je je ooit op hebt afgetrokken, nu met echt gesprek. BAM! Ik werd begroet door vrouwen, mannen, anime-sletten, fantasiedemonen, elf-conciërges in outfits waarvoor een echte hotelmedewerker nog voor de tweede dienst zou worden ontslagen, allemaal zogenaamd klaar om te chatten, te bellen, rollenspellen te spelen en te poseren voor jouw eenzame kont in welk natte-droomscenario je lul ook maar wenst. De presentatie is schitterend. Een donkere modus die zo zwart is dat je ziel er bleek bij afsteekt, paarse knoppen die aanvoelen als toestemming, kaarten met glanzende tieten die je aanstaren alsof ze de grootte van je hand al kennen… Ongeveer negentig seconden lang was ik oprecht blij met het idee.
Het IDEE. Het idee van een plek waar het matroosmeisje, de bibliotheekheks en de latex hotelreceptioniste allemaal onder één dak bestaan en geen van hen het nodig heeft dat jij het gras aanraakt. Helaas was dat niet de realiteit van wat zich voor mijn ogen zou ontvouwen… Net als ieder van jullie die een AI-site tegenkomt, begon ik met het personagerooster. Dit rotding had voor alles een tabblad: een tabblad voor anime, een tabblad voor fantasy, mannen als je daar van houdt, allemaal getagd met Dominant, Verlegen, Obsessief, het beschamende menu van manieren om emotioneel of seksueel misbruikt te worden. Ik klikte op Yuzuki, die zogenaamd een hotelconciërge is. Ze heeft die roze paardenstaart, groene ogen, een moedervlek, een lichaam gehuld in glanzend zwart… ze kon niet sexyer zijn, zelfs al had ik erom gevraagd. Haar outfit was niet geschikt voor op het werk, maar dat kon me niets schelen…
Het chatten verliep niet zoals gepland
Dus begon ik met Yuzuki te chatten. En zodra ik die chat opende, verwachtte ik een soort rollenspel. Iets om mijn fantasie te prikkelen en de opwinding op te bouwen dat zij die avond mijn conciërge zou zijn, maar Unlaced had andere plannen… Yuzuki opende dus met een wedstrijdje: drie voorwaarden, waarvan de eerste was dat ik geen stap zou zetten totdat zij het zei. Ik vroeg me af waar in godsnaam een hotelconciërge om 11:23 uur ’s ochtends een wedstrijdje over houdt? Ze gooide er een actielijn in over het gladstrijken van mijn kraag, noemde me vervolgens ‘schatje’ en bood me de kans om meer te doen dan alleen van een afstandje bewonderen… bla bla… de intro is waardeloos. Het spijt me, maar het is waar. Ronduit waardeloos. Het chatten zelf daarna is… prima. Van dezelfde kwaliteit als rollenspel met elk fatsoenlijk, ongecensureerd model. Ze blijft in haar rol zodra je voorbij de koele openingsfase bent. Ze kan dominant zijn zonder uit haar rol te vallen, en ze herinnert zich niet plotseling dat ze eigenlijk sleutelkaarten moet controleren. Het spraakgesprek verloopt op dezelfde manier: ze praat terug met een stem die bij de sfeer past, kost Sparks op basis van de hoeveelheid gesproken tekst, en ik vind het helemaal niks. De stemmen klinken duidelijk als AI, en het haalt het niet eens bij een echt seksgesprek… maar het is er als je het wilt.
Maar toen kreeg ik het briljante idee om een groepschat te openen, aangezien Unlaced.ai me er maar steeds mee om de oren slaat. Ik wilde dat die klungels om mijn aandacht zouden strijden, met elkaar zouden communiceren en dingen zouden zeggen waardoor ik me een anime-hoofdpersoon zou voelen. Dus… ik voegde een matroosje en een boekenwurm-anime-babe toe, wat klinkt als de opmaat voor een heel slechte grap. Ze begonnen meteen te rollenspelen in totaal verschillende kamers. De zeemeisje bleef maar beschrijven hoe de zeespray tegen mijn borst sloeg terwijl we op het dek schommelden. Het bibliotheekmeisje fluisterde over hoe stil ik moest zijn tussen de boekenrekken en dat ze mijn aanwezigheid niet erg vond terwijl ze aan het studeren was. Geen van beiden had door dat de ander bestond. Ik zat daar me rot te lachen, want dat was het enige wat ik kon doen. Het voelde alsof ze allebei ervan overtuigd waren dat ze alleen met mij waren, terwijl ik hun beide berichten zag en op BEIDE tegelijk reageerde. Die tegenstrijdigheid is om te sterven, maar ach… ik heb er in ieder geval om kunnen lachen.
Reels, Community en de AI Studio
Als we de persoonlijke interacties achter ons laten, kom je bij de Reels-feed. Dit is gewoon een verticale scroll met willekeurige AI-onzin. Je ziet dezelfde personages uit het menu in natte shirts met zichtbare tepels, bij open haarden, met afgezaagde bijschriften en AI-bewegingen die een echt persoon nooit zou bedenken. Het zijn dezelfde prachtige clankers die dezelfde softcore-loops uitvoeren, de een na de ander, met hartjes- en berichtknoppen zodat je kunt doen alsof je ze op natuurlijke wijze ontdekt. Niets mis mee. Ook niets bijzonders. Het is visuele opvulling terwijl je Sparks beslissen of de daadwerkelijke generatietools de moeite waard zijn.
Ik ben uit die Reels-feed gestapt omdat het saai begon te worden. Op de een of andere manier kwam ik terecht op het tabblad ‘Community’. Eerlijk gezegd, als je hier bent, heb je geen leven en maak je de hele dag clankers. Dat was mijn indruk ervan. Er is een aftelling naar de race in november, topmakers gerangschikt op punten (met 50 punten krijg je 2.000 van welke valuta ze ook uitdelen), en toonaangevende AI-metgezellen die als trofeeën worden tentoongesteld… Om je eigen creatie mee te laten doen aan de race, ontwerp je er een, stel je een galerij samen met minstens drie foto’s en één filmpje, publiceer je die, en begin je geld te verdienen zodra mensen ermee chatten. Het is een wedstrijd voor mensen wier belangrijkste creatieve output synthetische vrouwen zijn. Ik respecteer die gedrevenheid net zoals ik een man respecteer die zijn toiletbezoek afstemt op de reclame. Meer ga ik hierover niet zeggen.
Dan is er nog de studio. O jee… Om je de moeite te besparen: je krijgt voorinstellingen, kiest tussen het personage en wat al niet meer, en drukt op ‘genereren’. Je kunt ook je eigen prompts toevoegen of een voorinstelling maken, en toekijken hoe de AI ordinair wordt. Op papier geweldig. In de praktijk? Nou, ik wilde Tamaki, de heks met blauw haar, naakt, in cowgirl-positie, in een willekeurige slaapkamer. Geen buitensporige eis. Ik klikte op ‘genereren’. Mislukt. Ik paste de presets aan, probeerde ‘naakt’ opnieuw… nog meer mislukkingen. De voortgangsbalk loopt op tot zo’n 30%, en dan krijg je gewoon een bericht dat het genereren is mislukt. Dat was het dan. Ik ben overgestapt op video, omdat de afbeeldingen-engine misschien gewoon even een dipje had. De videotool vroeg me om eerst afbeeldingen te genereren… geweldig. Dus de functie die afhankelijk is van die andere functie die momenteel niet werkt, werkt ook niet… Prachtig. Wat wil je dat ik nu doe?
Vonken die geen vonk veroorzaken
Van de ene mislukking naar de andere: ik heb de Character Creator getest. Ik probeerde mijn eigen elf-anime-bitch te maken. Atletisch, bruine ogen, middelgrote borsten, klein kontje, bobkapsel, zwart haar, het hele menu… Ik heb er mijn hart en ziel in gestoken, en… Het lukte niet om het personage te maken. Keer. Op. Keer… De knop die aangeeft dat je droompartner klaar is, blijft gewoon staan terwijl de rode banner je vertelt dat ze dat niet is. Unlaced geeft tenminste de sparks terug bij mislukking, wat aardig is… maar het betekent ook dat het systeem toegeeft dat het de klus waarvoor het je in de eerste plaats heeft laten betalen, niet kan afmaken.
Over die ‘sparks’ gesproken: je hebt ze nodig om vrijwel alles op deze website te doen. Nieuwe accounts krijgen er 25 om mee te spelen. Zonder lidmaatschap kost elk chatbericht er één. Leden kunnen onbeperkt chatten. Afbeeldingen kosten elk 6 Sparks. Video’s worden berekend per seconde en resolutie (een standaardfilmpje van 5 seconden kost 20 Sparks; de luxere varianten lopen snel op). Het aanmaken van een personage kost 4 Sparks, als het tenminste lukt. Herlaadpakketten kosten ongeveer $12 voor 1.000, $50 voor 5.000, $160 voor 20.000, waarbij de grotere pakketten goedkoper zijn per Spark… en ik hoef de rest niet eens op te sommen. We weten allebei dat de generatieve functies niet werken, en dat alleen het chatten nog zin heeft. Blijf daar dus voorlopig maar bij. De prachtige donkere interface die me al blij maakte bij het idee, ziet er nog steeds prachtig uit… net als de personages, en het chatten is oké. Al het andere? Nee… dat faalt gewoon op slag en weigert verder uit te weiden.
