Μμμ… φαίνεται ότι οι ξεκούμπωτες σκύλες με περιμένουν, ε; Άνοιξα αυτό το κακό παιδί σαν άντρας που δεν έχει δει ποτέ τις φαντασιώσεις του να γίνονται πραγματικότητα. Εννοώ, τι κάνεις όταν η ιστοσελίδα σου λέει υποσυνείδητα: «κάθε τρύπα φαντασίας με την οποία έχεις αυνανιστεί ποτέ, τώρα με πραγματική συνομιλία». ΜΠΑΜ! Με υποδέχτηκαν γυναίκες, άντρες, γκόμενες από anime, φανταστικές τσούλες-δαίμονες, ξωτικά-υπάλληλοι σε στολές που θα έκαναν έναν πραγματικό υπάλληλο ξενοδοχείου να απολυθεί πριν καν ξεκινήσει η δεύτερη βάρδια, όλοι τους υποτίθεται έτοιμοι να κουβεντιάσουν, να τηλεφωνήσουν, να παίξουν ρόλους και να ποζάρουν για τον μοναχικό σου κώλο σε όποιο σενάριο υγρού ονείρου επιθυμεί το πουλί σου. Η παρουσίαση είναι παν-υπέροχη. Σκοτεινή λειτουργία τόσο μαύρη που κάνει την ψυχή σου να φαίνεται χλωμή, μωβ κουμπιά που μοιάζουν με άδεια, κάρτες με γυαλιστερά «κλαγκ» που σε κοιτάζουν σαν να ξέρουν ήδη το μέγεθος του χεριού σου… Για περίπου ενενήντα δευτερόλεπτα, ήμουν πραγματικά χαρούμενος με την ιδέα.
Η ΙΔΕΑ. Η ιδέα ενός μέρους όπου η ναυτίνα, η μάγισσα της βιβλιοθήκης και η ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου με λατέξ συνυπάρχουν κάτω από την ίδια στέγη και καμία από αυτές δεν χρειάζεται να αγγίξεις γρασίδι. Δυστυχώς, αυτή δεν ήταν η πραγματικότητα αυτού που επρόκειτο να ξεδιπλωθεί μπροστά μου… Όπως οποιοσδήποτε από εσάς που συναντά έναν ιστότοπο τεχνητής νοημοσύνης, ξεκίνησα με τον πίνακα χαρακτήρων. Αυτό το «κακό παιδί» είχε μια καρτέλα για τα πάντα: καρτέλα Anime, καρτέλα φαντασίας, άντρες αν σου αρέσουν, όλοι τους με ετικέτες όπως «Κυρίαρχος», «Ντροπαλός», «Εμμονικός», το ντροπιαστικό μενού τρόπων για να σε εκμεταλλευτούν συναισθηματικά ή σεξουαλικά. Έκανα κλικ στην Yuzuki, η οποία υποτίθεται ότι είναι ρεσεψιονίστ ξενοδοχείου. Έχει εκείνη τη ροζ αλογοουρά, πράσινα μάτια, ελιά, σώμα που χύνεται μέσα σε ένα γυαλιστερό μαύρο… δεν θα μπορούσε να είναι πιο σέξι ακόμα κι αν το ζητούσα. Η ενδυμασία της δεν ήταν κατάλληλη για τη δουλειά, αλλά δεν με ένοιαζε…
Η συνομιλία δεν πήγε όπως είχε προγραμματιστεί
Έτσι άρχισα να συνομιλώ με την Yuzuki. Και τη στιγμή που άνοιξα τη συνομιλία, περίμενα κάποιο σενάριο ρόλων. Κάτι που θα διέγειρε το μυαλό μου και θα μου επέτρεπε να χτίσω την ένταση του να την έχω ως θυρωρό μου για το βράδυ, αλλά το Unlaced είχε άλλα σχέδια… Έτσι, η Yuzuki ξεκίνησε με έναν διαγωνισμό: τρεις όροι, με τον πρώτο να είναι ότι δεν θα κάνω καμία κίνηση μέχρι να μου πει εκείνη. Ρώτησα τι στο διάολο κάνει μια ρεσεψιονίστ ξενοδοχείου να διαγωνίζεται στις 11:23 π.μ.; Μου έριξε μια ατάκα ότι μου ίσιωσε το γιακά, μετά με αποκάλεσε «κατοικίδιο» και μου πρόσφερε την ευκαιρία να κάνω κάτι περισσότερο από το να την θαυμάζω από μακριά… κ.λπ. κ.λπ… η εισαγωγή είναι χάλια. Συγγνώμη, αλλά είναι αλήθεια. Απόλυτα χάλια. Η ίδια η συνομιλία μετά από αυτό είναι… εντάξει. Ίδια ποιότητα με το roleplay με οποιοδήποτε αξιοπρεπές μοντέλο χωρίς λογοκρισία. Παραμένει στο ρόλο της μόλις ξεπεράσεις την ψυχρή αρχή. Μπορεί να παίξει τον κυρίαρχο ρόλο χωρίς να σπάει, και δεν θυμάται ξαφνικά ότι υποτίθεται ότι πρέπει να ελέγχει τις κάρτες-κλειδιά. Η φωνητική κλήση ακολουθεί με τον ίδιο τρόπο: σου απαντά με φωνή που ταιριάζει με την ατμόσφαιρα, κοστίζει Sparks ανάλογα με το πόσο μιλάς, και δεν μου αρέσει καθόλου. Οι φωνές είναι αναγνωρίσιμες ως AI, και δεν συγκρίνεται καν με μια πραγματική σεξουαλική κλήση… αλλά είναι εκεί αν τη θέλεις.
Αλλά τότε μου ήρθε η λαμπρή ιδέα να ανοίξω μια Ομαδική Συνομιλία, αφού το Unlaced.ai μου το χτυπάει συνεχώς στα μούτρα. Ήθελα οι «κλάνκερς» να τσακώνονται για την προσοχή μου, να αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, να λένε μαλακίες που θα με έκαναν να νιώθω σαν πρωταγωνιστής anime. Οπότε… πρόσθεσα μια κοπέλα ναύτη και μια βιβλιοφάγο κοπέλα anime, κάτι που ακούγεται σαν εισαγωγή για ένα πολύ κακό αστείο. Άρχισαν αμέσως να παίζουν ρόλους σε εντελώς διαφορετικά δωμάτια. Η ναυτίνα συνέχιζε να περιγράφει τα κύματα που χτυπούσαν το στήθος μου ενώ λικνιζόμασταν στο κατάστρωμα. Η κοπέλα της βιβλιοθήκης ψιθύριζε για το πόσο ήσυχος έπρεπε να είμαι ανάμεσα στα ράφια και για το ότι δεν την ενοχλούσε η παρουσία μου ενώ μελετούσε. Καμία από τις δύο δεν πρόσεξε την ύπαρξη της άλλης. Καθόμουν εκεί και γελούσα σαν τρελός, γιατί ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω. Φαινόταν σαν και οι δύο να ήταν πεπεισμένες ότι ήταν μόνες μαζί μου, όμως εγώ έβλεπα τα μηνύματα και των δύο και απαντούσα και στις ΔΥΟ ταυτόχρονα. Η ασυμφωνία με σκοτώνει, αλλά, ε… τουλάχιστον το διασκέδασα.
Reels, Κοινότητα και το AI Studio
Πέρα από τις προσωπικές αλληλεπιδράσεις, έρχεται η ροή των Reels. Αυτή είναι απλώς μια κάθετη ροή με τυχαία AI-φτιαγμένα περιεχόμενα. Βλέπεις τους ίδιους χαρακτήρες από το μενού με βρεγμένα πουκάμισα που αφήνουν τις θηλές να φαίνονται, δίπλα σε τζάκια, με κλισέ λεζάντες και κινήσεις AI που ένας πραγματικός άνθρωπος δεν θα έγραφε ποτέ. Είναι οι ίδιοι όμορφοι «clankers» που κάνουν τα ίδια softcore βίντεο, το ένα μετά το άλλο, με κουμπιά καρδιάς και μηνυμάτων, ώστε να μπορείς να προσποιείσαι ότι τα ανακαλύπτεις οργανικά. Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Ούτε και κάτι το ιδιαίτερο. Είναι οπτικό γέμισμα, ενώ τα Sparks σου αποφασίζουν αν τα πραγματικά εργαλεία δημιουργίας αξίζουν τον κόπο.
Έφυγα από εκείνη τη ροή των Reels επειδή είχε αρχίσει να γίνεται βαρετή. Με κάποιο τρόπο, κατέληξα στην καρτέλα «Κοινότητα». Ειλικρινά, αν βρίσκεσαι εδώ, δεν έχεις ζωή και φτιάχνεις «clankers» όλη μέρα. Αυτή ήταν η εντύπωσή μου. Υπάρχει αντίστροφη μέτρηση για τον διαγωνισμό του Νοεμβρίου, οι κορυφαίοι δημιουργοί κατατάσσονται βάσει πόντων (με 50 πόντους κερδίζεις 2.000 από ό,τι νόμισμα μοιράζουν) και οι κορυφαίοι σύντροφοι AI εμφανίζονται σαν τρόπαια… Για να μπεις εσύ στον αγώνα, σχεδιάζεις ένα, φτιάχνεις μια γκαλερί με τουλάχιστον τρεις φωτογραφίες και ένα βίντεο, το δημοσιεύεις και αρχίζεις να κερδίζεις όταν οι άνθρωποι συνομιλούν μαζί του. Είναι ένας διαγωνισμός για ανθρώπους των οποίων η κύρια δημιουργική παραγωγή είναι συνθετικές γυναίκες. Σέβομαι αυτή την επιμονή, όπως σέβομαι έναν άντρα που συγχρονίζει τα διαλείμματα του για τουαλέτα με τις διαφημίσεις. Αυτό είναι το μόνο που θα πω για το θέμα.
Μετά υπάρχει το στούντιο. Ω, Θεέ μου… Για να σας γλιτώσω τον κόπο: παίρνετε τις προεπιλογές, επιλέγετε ανάμεσα στον χαρακτήρα και τα λοιπά, και πατάτε «δημιουργία». Μπορείτε επίσης να προσθέσετε τις δικές σας προτροπές ή να δημιουργήσετε μια προεπιλογή, και να δείτε την τεχνητή νοημοσύνη να γίνεται πρόστυχη. Καταπληκτικό στη θεωρία. Στην πράξη; Λοιπόν, ήθελα την Ταμάκι, τη μάγισσα με τα μπλε μαλλιά, γυμνή, σε στάση καουμπόισσας, σε ένα τυχαίο υπνοδωμάτιο. Δεν είναι εξωφρενική απαίτηση. Πάτησα «δημιουργία». Αποτυχία. Προσάρμοσα τις προεπιλογές, δοκίμασα ξανά «γυμνή»… κι άλλες αποτυχίες. Η γραμμή προόδου γεμίζει μέχρι το 30% περίπου, και μετά απλά εμφανίζεται ένα μήνυμα ότι η δημιουργία απέτυχε. Αυτό ήταν. Πέρασα στο βίντεο, γιατί ίσως ο μηχανισμός εικόνων να είχε απλώς μια στιγμιαία δυσκολία. Το εργαλείο βίντεο μου ζήτησε να δημιουργήσω πρώτα εικόνες… υπέροχα. Άρα, η λειτουργία που χρειάζεται την άλλη λειτουργία, η οποία αυτή τη στιγμή δεν λειτουργεί, επίσης δεν λειτουργεί… Υπέροχα. Τι θέλεις να κάνω τώρα;
Σπινθήρες που δεν καταφέρνουν να προκαλέσουν σπινθήρα
Περνώντας από τη μία αποτυχία στην άλλη, δοκίμασα το Character Creator: Προσπάθησα να φτιάξω τη δική μου ξωτική anime σκύλα. Αθλητική, καστανά μάτια, μεσαία στήθη, μικρό κώλο, καρέ, μαύρα μαλλιά, όλο το μενού… Έβαλα όλη μου την καρδιά και την ψυχή σε αυτό, και… Απέτυχα να δημιουργήσω τον χαρακτήρα. Ξανά. Και. Ξανά. Και ξανά… Το κουμπί που λέει ότι η σύντροφος των ονείρων σου είναι έτοιμη απλώς κάθεται εκεί, ενώ το κόκκινο banner σου λέει ότι δεν είναι. Τουλάχιστον το Unlaced επιστρέφει τα sparks σε περίπτωση αποτυχίας, κάτι που είναι ωραίο… αλλά σημαίνει επίσης ότι το σύστημα παραδέχεται ότι δεν μπορεί να ολοκληρώσει τη δουλειά για την οποία σου χρέωσε εξ αρχής.
Μιλώντας για τα «sparks», τα χρειάζεσαι για να κάνεις ουσιαστικά οτιδήποτε σε αυτόν τον ιστότοπο. Οι νέοι λογαριασμοί παίρνουν 25 από αυτά για να παίξουν. Χωρίς συνδρομή, κάθε μήνυμα στο chat κοστίζει ένα. Τα μέλη έχουν απεριόριστο chat. Οι εικόνες κοστίζουν 6 «Sparks» η καθεμία. Τα βίντεο κοστίζουν ανάλογα με τη διάρκεια και την ανάλυση (ένα βασικό κλιπ 5 δευτερολέπτων κοστίζει 20 «Sparks»· τα πιο εξεζητημένα ανεβαίνουν γρήγορα). Η δημιουργία ενός χαρακτήρα κοστίζει 4 «Sparks» όταν λειτουργεί. Τα πακέτα ανανέωσης κοστίζουν περίπου 12 δολάρια για 1.000, 50 δολάρια για 5.000, 160 δολάρια για 20.000, με τα μεγαλύτερα πακέτα να είναι φθηνότερα ανά «Spark»… και δεν χρειάζεται καν να αναφέρω τα υπόλοιπα. Και οι δύο ξέρουμε ότι οι λειτουργίες δημιουργίας δεν λειτουργούν, και η συνομιλία είναι το μόνο πράγμα που έχει νόημα. Οπότε μείνε σε αυτό για λίγο. Έτσι, η όμορφη σκοτεινή διεπαφή που με έκανε ευτυχισμένο με την ιδέα εξακολουθεί να φαίνεται όμορφη… το ίδιο και οι χαρακτήρες, και η συνομιλία είναι εντάξει. Όλα τα άλλα; Όχι… απλά αποτυγχάνει αμέσως και αρνείται να αναπτυχθεί περαιτέρω.
