Hentai Tap! Druppel, druppel, druppel, naar beneden… HentaiTap.com komt eraan, en je kunt maar beter erbij zijn om elke smerige 2D-tiet te vangen die ze je toewerpen. Nee, ik meen het serieus… deze jongens hebben meer dan 46.000 pagina’s aan hentai-galerijen! Ik heb dat getal NIET zomaar uit mijn mouw geschud! Geloof je me niet? Kijk zelf maar eens. Deze hele website voelt alsof ik net door een vrachtwagen ben aangereden en in een verdomde isekai ben gegooid, waar het enige wat van me wordt verwacht is dat ik mijn pik streel en observeer wat de smerige Japanse geest kan bedenken met genoeg jaren van eenzaamheid en onderdrukte driften. En alsof dat nog niet genoeg is, is deze site ook nog eens ontzettend makkelijk te navigeren! Ze gooien je gewoon de pagina’s voor de voeten, vertellen je in welke taal de ondertitels zijn, en daar ga je dan, aan het aftrekken als een zielig klein gremlin in je trieste hoekje.
Laat me je even meenemen op een nostalgische reis. Mijn allereerste hentai was Itadaki Seieki. Ik weet dat het een animatieserie is, geen manga, maar het heeft toch een heel nieuw leven in mij ontwaakt. Ik stuitte er jaren geleden op, in de verwachting dat het zomaar een willekeurige tekenfilmporno zou zijn, maar in plaats daarvan kreeg ik dat rozeharige succubusmeisje te zien dat kerels met een glimlach helemaal leegzuigt. Plotseling voelde gewone live-action porno… niet zo leuk meer. Ik had behoefte aan die overdreven gezichtsuitdrukkingen, de onmogelijke hoeken, de dingen die alleen 2D kon bieden. Daarna herinnerde ik me mijn anime-crush… Android 18! Er is iets aan die blonde tsundere met het perfecte lichaam die op alle mogelijke manieren volledig wordt afgerost, dat een heel ander gevoel geeft. Kunstenaars nemen haar koele houding en smelten die om tot een overdaad aan ahegao en creampie. Ik heb hele avonden verspild aan galerijen waarin ze wordt gebruikt door Goku, door Trunks, door willekeurige nobodies, door tentakels, door machines, door god weet wat op dit moment. Het punt is: ik heb de smerige loopgraven van hentai al eerder verkend. Begonnen meer dan een decennium geleden, en ik ben er nog steeds volop mee bezig.
Ontdek of explodeer
Laten we HentaiTap.com nu eens begrijpelijk maken. Je kunt op de startpagina blijven en daar je porno doorbladeren, of je kunt je als een beschaafde 2D-liefhebber gedragen en een kijkje nemen in de zijbalk aan de linkerkant. Daar vind je de knop ‘Random’, die van alles kan laden, van yakuza-kerels die een serveerster misbruiken tot tentakels die een bang meisje met vleugels neuken in een groezelige grot. Dan is er nog het menu ‘Tags’. De rotzooi hier is gewoon willekeurig… voornamelijk een hoop letters en cijfers aan elkaar geregen waarvan ik vrij zeker ben dat ze op gebruikersnamen of pseudoniemen van kunstenaars zouden moeten lijken? Ik snap het niet echt. Dan is er nog de parodieën-sectie. Je weet wel wat je hier kunt vinden. Het ironische aan deze feed is dat, als je hem op populariteit sorteert, de populairste parodie ‘Original’ heet.
Behoorlijk belachelijk… maar het wordt meteen gevolgd door parodieën op het Touhou-project, Pokémon-hentai-spul en Fate Grand Order. Natuurlijk kun je na de parodieën verder zoeken op artiest. De populairste zijn Crimson, Ankoman en TwistedScarlett60. En als je wilt dat een specifiek anime-personage wordt geneukt, ga dan naar de sectie ‘personages’, waar je onder andere Nami, Chun-Li en Tifa Lockhart vindt, al die smerige 2D-tieten die worden gebruikt. En… de laatste sectie die je kunt verkennen is ‘Groepen’. Maar om de een of andere reden lijken deze zogenaamde ‘Groepen’ meer op afspeellijsten of galerijen. Best vreemd.
Oké, ik moet dit even kwijt: tentakel-hentai wordt tegenwoordig zo verdomd overschat. Ik snap de aantrekkingskracht ervan wel. Ik bedoel, je hebt een hulpeloos meisje, eindeloos kronkelende tentakels, gaten die tot in het oneindige worden gevuld, de klassieke ‘oh nee, ik kom weer klaar’-ahegao… Het vulde decennia geleden een leemte. Maar het is al eeuwenlang dezelfde afgezaagde formule. De ene na de andere galerij komt nog steeds met tentakels alsof het baanbrekend is. Het moet ophouden. Stuur die inktvislul met pensioen. We hebben er genoeg van gezien. Maak plaats voor interessantere concepten! Laat me eens wat hentai-parodieën zien gebaseerd op Chainsmoker Cat! Dwing Yani Neko om een pik te pijpen voor een sigaretje. Laat Nishi stomme grappen vertellen met twee vingers omhoog terwijl haar dikke neko-kont wordt vernietigd. Zet onze favoriete kale huisbaas Ootani erin, stop hem in een gangbang met alle kattenmeisjes. Verdorie… deze shit heeft zoveel potentieel! En jullie zitten nog steeds vast aan tentakels.
Verknipte smaak
Kijk nou eens: hoewel elke andere sectie van HentaiTap.com een sorteeroptie heeft op populariteit of nieuwste toevoegingen, heeft de eigenlijke startpagina die niet! En eerlijk gezegd kan ik het ze niet kwalijk nemen! Ik bedoel, hoe rangschik je in godsnaam 46.000 pagina’s aan hentai? Dat is niet iets wat je zomaar even doet. Maar… ik heb wel een paar hentai-manga’s weten te vinden die me bijbleven en me hielpen om flink klaar te komen. Ik begon met me af te trekken op dit meesterwerk genaamd ‘Het verhaal van hoe ik de zus van mijn vriendin tot mijn seksvriendin maakte’. Ja, wat een ontzettend lange titel. Blijkbaar heeft de hoofdpersoon een nymfomane vriendin die hij 24/7 neukt… echt de hele tijd. Haar zus masturbeert terwijl ze naar hen luistert. Zelfs haar moeder doet hetzelfde! Dan smeekt haar zus haar om mee te doen, en je weet wel waar dit naartoe gaat. Over het algemeen goed spul. Daarna ben ik helemaal losgegaan en heb ik het afgemaakt met een hentai genaamd *New Station*. Ik heb mijn zus in een futa veranderd. Ik zal je de details besparen. Weet gewoon dat de tekenstijl bijzonder rustgevend en sexy is. En ja, mijn smaak in hentai loopt nogal uiteen. Stel er geen vragen over!
Maar je mag gerust wel vraagtekens zetten bij mijn smaak in ECHTE manga. Niet bij die hentai-dingen. Kijk, mijn smaak in manga neigt sterk naar seinen, gestoorde dingen als Oyasumi Punpun en Homunculus. Ja, dat is pas trauma-brandstof. Vroeger bleef ik op het veilige pad van shonen of gewone hentai. Nu ga ik op zoek naar verhalen die me naar het plafond laten staren, terwijl ik me afvraag of het leven wel de moeite waard is. De ellendige neerwaartse spiraal van Punpun raakte me als een mokerslag. Homunculus, met zijn groteske body horror en psychologische instortingen, krabde aan een jeuk waarvan ik niet wist dat ik die had. Ik bedoel… ik geniet van de donkere kant van het leven… de gestoorde dingen waar je doorsnee ouders niet over willen praten, en het zien daarvan in een kunstzinnige weergave, in zwart-witte panelen, en personages waarmee je je kunt identificeren maar waar je tegelijkertijd walging voor voelt, wekt een vreemde vorm van interesse op. Het is bijna een fetisj. Ach, nu ik toch bezig ben, moet ik ook even 21st Century Boys noemen! Ik heb de hele serie in één ruk verslonden in een roes van slaapgebrek, en het heeft een blijvende indruk achtergelaten. Ik wil niets voor je verklappen voor het geval je besluit ze te lezen, dus ik houd het hier maar bij.
Lees in plaats daarvan hentai-manga
Datzelfde soort gestoorde shit is zeker te vinden op HentaiTap.com… Als je er tenminste naar op zoek bent, tenminste. Kijk, als je op zoek gaat naar nieuwe hentai, ken je ofwel je favoriete tekenaars en voorkeuren, of je duikt gewoon meteen in het aanbod op de startpagina. Beide opties stellen niet teleur.
Ik heb me prima vermaakt met het doorbladeren van de titels hier, en het feit dat ze voor elke serie meertalige vertalingen ondersteunen, met duidelijke aanduidingen in welke taal het is, maakt deze site des te aantrekkelijker. Dat zijn letterlijk de enige dingen die je nodig hebt… al het andere komt vanzelf als je je met je lul in de lucht in het verhaal verdiept.
Ik wil trouwens mijn eigen manga-humorkanaal beginnen. Gewoon ik die op een grappige toon praat over de gestoorde dingen die ik lees, precies zoals ik dat in deze recensies doe. Ik zou daar zitten en een ‘sister-futa’-plot of Punpuns nieuwste traumaspiraal ontrafelen met kleine geanimeerde chibi’s en mijn roodharige mascotte, die zwaar gecensureerd zal worden omdat de YouTube-richtlijnen heel duidelijk zijn over wat ze van mij vinden. Kijk, we gaan uiteindelijk allemaal dood. Dus laten we in plaats daarvan gewoon wat hentai doorbladeren. Serieuze plannen, toekomstdoelen, zorgvuldig opgebouwde carrières… Niets daarvan overleeft de warmtedood van het universum of de vrachtwagen-kun die ons morgen misschien aanrijdt en ons naar een isekai-wereld vervoert met een godin die ons uitlacht. Ik zou maandenlang kunnen piekeren over camerahoeken en thumbnails voor een mangakanaal, of ik kan nu meteen een nieuw tabblad openen en drie uur verspillen aan een of ander smerig 2D-meesterwerk met ondersteuning voor meerdere talen.
