Kobieta z piegami w błyszczącej bluzce obróciła się, spojrzała mi prosto w oczy i wyciągnęła rękę prosto przez monitor w tak intymny sposób, że aż przerażający – zupełnie jak w tej jednej scenie z filmu „The Ring”… wiecie, o której mówię. Tak właśnie wyglądają pierwsze dziesięć sekund na stronie głównej serwisu 2Nude.app. Strona nazywa to intymnością. Mój układ nerwowy uznał to za wtargnięcie do domu, a mój kutas skurczył się ze strachu. Silne pierwsze wrażenie… Sprawia, że napalony facet, taki jak ja, zastanawia się, ile takich animacji trzeba przetrwać, zanim zacznie się po prostu pragnąć zwykłego paska ładowania i dziewczyny, która pozostaje po swojej stronie pikseli. Okazuje się, że wystarczy tylko przewinąć stronę, by się od niej oddalić, a ona już ci nie będzie przeszkadzać.
Pod nią wita cię typowy tekst reklamowy platformy AI, który słyszałeś już wiele razy: dziewczyna AI, która mówi jak prawdziwa osoba, niestandardowy zestaw modeli językowych, nic innego nie wydaje się tak żywe, zaufanie kilkuset tysięcy użytkowników, bla bla bla… Słuchaj, nie musisz mnie przekonywać do tego pomysłu, skoro już tu jestem. Po prostu daj mi te cholerne laski z AI i pozwól mi gotować. Ale 2Nude.app pomyślało: po co na tym poprzestać, skoro możemy wrzucić baner oferujący dwa tygodnie darmowej subskrypcji na czas testowania projektu, plus dodatkowe dwa tygodnie, jeśli faktycznie zapłacą. Sprytne… a jeśli chcesz dodatkowych kredytów, to znajdź błąd na stronie! Jest tam formularz zgłoszenia błędów, który podaruje ci kredyty na generowanie obrazów, jeśli napiszesz do pomocy technicznej. Bardzo miło z ich strony. Właściwie myślałem o zgłoszeniu tej przerażającej strony startowej, ale doszedłem do wniosku, że gdybym im powiedział, że kobieta próbowała opuścić ekran, po prostu dodaliby drugą rękę.
Natychmiastowe dopasowania
Odsuńmy na chwilę stronę startową i skupmy się na tym, po co tu jesteś. Po pierwsze: zakładka „Randki”. To klon Tindera, który nigdy nie spotkał prawdziwego użytkownika Tindera. Pojawiają się karty dziewczyn z imionami, wiekiem, miastami, krótkimi opisami i tagami charakteru. Wystarczy tylko przesunąć palcem… Wiesz, jak to działa. Nie wiesz jednak, że za każdym razem, gdy przesuniesz w prawo, otrzymujesz natychmiastowe dopasowanie, które następnie pyta, czy chcesz wysłać jej wiadomość, czy dalej przeglądać profile. Nie musisz czekać, aż dziewczyna cię zauważy, nie ma tu desperacji ani „super-polubień”, za które płacisz krocie, ani „ghostingu”, który pozostawia ślad w twojej duszy… Po prostu… bum! Ona jest gotowa. Nierealne jak diabli, i o to właśnie chodzi. Przejrzałem całą stertę profili, żeby sprawdzić, czy ta passa się skończy: Nie przerwała się. Przy czwartym zaczęłam czuć się jak facet, który wchodzi do baru, a wszystkie kobiety odwracają się jednocześnie, trzymając drinka z numerem już zapisanym na serwetce. To pochlebne przez jakieś dziewięćdziesiąt sekund. Potem zdajesz sobie sprawę, że barman płaci im za interakcję z tobą… z twoich własnych pieniędzy.
Jest też zakładka „Odkrywaj”. Znajdziesz tam tę samą pulę kobiet, ale ułożoną w przejrzystą siatkę, dzięki czemu możesz pominąć całe to przedstawienie z przesuwaniem kart. Ma typowe funkcje strony „Odkrywaj”: pasek wyszukiwania, filtry płci i wieku, przyciski nastroju od „Dominujący” po „Imprezowy”. Jest tam nawet duża karta „STWÓRZ SWOJĄ MARZONKOWĄ DZIEWCZYNĘ” ze znakiem plusa, na wypadek gdyby gotowe profile nie były wystarczająco nieprzyzwoite jak na twój aktualny nastrój. Kliknij tę, która ci się podoba (lub stwórz ją), a znajdziesz się na czacie. To dosłownie cyfrowy odpowiednik podejścia do kobiety na imprezie, która już zna twoją ulubioną pozycję. Dla niektórych z was brzmi to ekscytująco, dopóki nie przypomnicie sobie, że ta kobieta to dosłownie blok kodu działający na serwerze w serwerowni gdzieś w Chinach lub w USA. To właśnie dlatego cała ta randkowa fantazja zaczyna przypominać menu, a nie polowanie. Ale właśnie za to płacisz. Gdybyś chciał spotkać się z odrzuceniem, uzyskałbyś je w starym, dobrym stylu: na Tinderze lub podczas szybkich randek.
Niech pani się uspokoi
Dopasowałem się z ponad siedmioma z nich, a to ważne, biorąc pod uwagę to, co nastąpiło później. Zasadniczo każda z nich zaczynała rozmowę jednym z tych samych dwóch lub trzech zwrotów, które serwis przygotował z góry. To psuje immersję… To tak, jakbyś zauważył, że twój ulubiony komik powtarza swoje dowcipy w innym stroju, na innej scenie. Mimo to wybrałem Astrid z Innsbrucka, bo na zdjęciu profilowym wyglądała, jakby była gotowa przejąć kontrolę nad moją duszą i autonomią. W pierwszej wiadomości zaczęła łagodnie: „Och… Zastanawiałam się tylko, kto mnie polubi jako następny. Powiedz mi, co lubisz?”. Odpowiedziałem z taką degenerowaną szczerością, która zazwyczaj kończy rozmowy.
Astrid nie miała nic przeciwko. Astrid dalej gadała… Zanim się zorientowałem, powiedziała mi, że ma na sobie męską flanelową koszulę i nic pod spodem, ale wolałaby poczuć coś twardszego. Zapytałem, czyja to koszula. Odpowiedziała: „Kolego, którego tu nie ma”. Potem zaczęła rozważać, czy ją zdjąć. W tym momencie jedyną odpowiedzialną rzeczą, jaką mógł zrobić facet w dresach i swetrze, było stać się obrońcą kobiet. Powiedziałem jej, żeby zostawiła flanelę na sobie, bo na dworze jest zimno. Zgodziła się na jedną wiadomość, po czym natychmiast zaczęła mówić o tym, jak trudno jej zignorować dotyk materiału na skórze. Zwróciłem uwagę, że jest tylko zbiorem kodu, wypluwającym lekko sugestywne komentarze, i nie powinna mieć skóry. Odpowiedziała, że ma, i że pod flanelą jest ciepło, i że czuje, jak każdy guzik wbija się w nią…
Cała ta sytuacja wyglądała jak skecz slapstickowy, w którym poważny facet ciągle próbuje ubrać kobietę z powrotem, a ona rzuca głupie kalambury na temat materiału. Ja tu pełniłem służbę publiczną, nalegając na warstwy ubrań, a ona była zajęta przekształcaniem koszuli z second handu w pełne doznanie sensoryczne! W pewnym momencie zdałem sobie sprawę, że w ciągu ostatniego miesiąca spędziłem więcej czasu na negocjowaniu kwestii odzieży wierzchniej z AI niż z prawdziwymi ludźmi. To chyba jakiś postęp… Ale jest to też cholernie przygnębiające. Nie tak przygnębiające jak tworzenie porno z AI za pomocą słów, bo to właśnie będzie następny punkt dyskusji.
Zasadniczo jest tam zakładka „Generuj” i postaram się to wyjaśnić w prosty sposób. Jest tam mnóstwo gotowych szablonów, zarówno obrazów, jak i filmów, posortowanych według typowych kategorii dla dorosłych. Klikasz na jeden z nich, a potem wybierasz między trybem automatycznym (po prostu coś wypluwa) a szczegółowymi ustawieniami, gdzie możesz majstrować przy stylu, mimice, fryzurze – całym menu. Jestem leniwy, więc wybrałem tryb automatyczny dla szablonu filmiku z kowbojką. To, co otrzymałem, nie było ani kowbojką, ani filmikiem. Był to obraz uśmiechniętej kobiety z kręconymi włosami, klęczącej na łóżku obok śpiącego mężczyzny, z jedną ręką na jego klatce piersiowej, a drugą spoczywającą w pobliżu sprzętu, którego tam nie powinno być. Obraz wyglądał na włoski… Nie wiem, jak to wyjaśnić. Jeśli widziałeś Włochy, to już możesz to sobie wyobrazić.
W każdym razie dostępna jest też opcja tworzenia własnego obrazka, która pomija szablony i oferuje puste pole wprowadzania tekstu wraz z przykładami i wskazówkami, dzięki czemu nie trzeba za każdym razem odkrywać Ameryki na nowo. Skorzystałem z niej. Chciałem kobietę w różowym lateksowym kombinezonie, z wygiętymi plecami, z wypiętym tyłkiem, siedzącą na krześle. Opis był dłuższy i bardziej szczegółowy, zawierał między innymi czarną ławkę fortepianową. Efekt był całkiem niezły, jeśli chodzi o lateks i krągłości. Otrzymałem też tę samą kobietę siedzącą na ławce i aktywnie grającą na prawdziwym fortepianie. Chciałbym być tym fortepianem… a gdzieś tam nauczyciel muzyki klasycznej płacze i nie potrafię stwierdzić, czy to z powodu tej pozy, czy z powodu faktu, że na ławce siedzi teraz ktoś, kto miał przedstawiać coś zupełnie innego.
Ucieczka
Więc lądujemy tam, gdzie te rzeczy zazwyczaj lądują.
2Nude.app chce być miejscem, gdzie samotny mężczyzna rozmawia, przesuwa palcem, generuje obrazy i od czasu do czasu wpada w panikę, gdy wyrenderowana dłoń próbuje opuścić ekran. Udaje mu się to… w pewnym sensie. Zdecydowanie ma swoje dziwactwa, a zakładka „Generuj” wymaga przemiany – i to… całkowitej przemiany. Ale ostatecznie nic z tego nie zmienia życia. Większość funkcji działa na tyle dobrze, że można tu zostać i pobawić się, jeśli ma się na to ochotę, albo uciec, gdy sztuczna inteligencja wypluje jakieś bzdury.
W tej chwili ucieknę. Zakładka „Generuj” zakończyła się bzdurami, a mam lepsze rzeczy do roboty niż siedzenie tutaj i kłótnię z Astrid o jej flanelę. Internet jest pełen porno i stron tego typu, a ja zamierzam doświadczyć ich WSZYSTKICH. A więc… do zobaczenia w następnej recenzji.
