Ik zweer het, de namen van websites worden met de dag origineler. Kijk eens naar deze knaller: Jizzy.app. Jizzy… zeg dat eens langzaam, sensueel… Jizzy… dat rolt lekker van de tong, toch? Nou, geloof het of niet, maar deze eikels hebben alles op alles gezet voor de Jizzy-branding en hebben zelfs hun eigen websitevaluta geïntroduceerd, die simpelweg… tromgeroffel, alstublieft! Jizz heet. Ja hoor. Je kunt nu Jizz kopen. En wat kun je met die Jizz doen? Oef… ik dacht al dat je het nooit zou vragen! Je kunt er AI-afbeeldingen en -video’s mee genereren terwijl je aan het chatten bent, en ook interactie aangaan met de AI-personages die Jizzy voor je in petto heeft. Ja… Het is weer zo’n AI-site. Ik ben ze beu. Jij bent ze beu. Vrijwel iedereen is ze beu. Maar ik dwaal af. Eens kijken hoe ik deze rotzooi wat spannender kan maken, hè?
Ik heb er wel eens over nagedacht om mijn sperma aan een spermabank te doneren. Ja… Dat kwam een beetje uit het niets. Nou ja, ik heb er eigenlijk al MEERDERE keren over nagedacht. Ik heb me er nooit echt toe kunnen zetten… Maar er is hoop voor mij. Ik heb het me vaker voorgesteld dan ik zou moeten toegeven. In mijn gedachten zie ik de wachtkamer voor me, de onhandige verpleegster, het privécabine die ruikt naar bleekmiddel en de mislukkingen van andere mannen. Ze schuiven me een bekertje toe, en ik zit daar met mijn pik in mijn hand, net als vanavond, behalve dat het sperma deze keer een bestemming heeft die niet mijn maag en een sok is. Ik streel hem, denkend aan een of andere vrouw die ik nooit zal ontmoeten, een stel dat behoefte heeft aan wat ik op het punt sta in plastic te lozen… en het kleine roodharige ventje dat eruit zal komen. Ik heb er nooit echt aan toegegeven, omdat de hele scène tegelijkertijd grappig en vernederend is. Ik zou me moeten laten testen. Ik zou vragen moeten beantwoorden. Ik zou op papier moeten toegeven dat ik mijn hele leven niets anders heb gedaan dan porno kijken, meisjes neuken en erover schrijven, en dat ik nu de restjes wil verkopen.
Het goede en het griezelige
Genoeg over mijn sperma, laten we het over Jizzy hebben! Je komt op de startpagina terecht en nu moet je scrollen. Wat zie je? Een stel AI-meiden/metgezellen, of hoe je ze ook wilt noemen. Ze mogen wat mij betreft gerust AI-spermacontainers heten. Sommige zijn gebaseerd op die bekende anime-stijl. Andere hebben een cartoonachtige uitstraling. De meeste zien er realistisch uit. Aan variatie geen gebrek. Sommige zijn goth-meiden met de kleur zwart sensueel om hun ziel gewikkeld. Dan zijn er nog de anime-gyaru-streamers die je op bed kunt neuken. En natuurlijk de willekeurige influencer-babes. Ik merkte echter wel een klein griezelig detail op. Zie je, bij al die realistische AI-meiden zie je, als je met de muis over ze heen gaat, een kleine animatie… maar die animatie is zo verdomd griezelig! Ze leunen naar de camera toe, en ze zien er daarbij zo verdomd onnatuurlijk uit… Zo griezelig als de reptielachtige neef van Zuckerberg die probeert te wennen aan zijn nieuwe menselijke huid. Het is zo afstotelijk dat ik helemaal geen zin heb om met ze te chatten of contact te maken.
En man… die griezelige onzin heeft een verdrongen trauma bij me losgemaakt. Ik heb het over hoe ik vroeger de stuipen op het lijf kreeg van de ‘Jeff the Killer’-creepypasta. Sommigen van jullie zijn te jong om zelfs maar te begrijpen wat dat is. Nou, in de gloriedagen van 4chan kreeg je geen keurige kleine horror-app met een ‘skip’-knop. Je kreeg een blauw forum, een thread om 3 uur ’s nachts, een JPEG van een bleke klootzak met een in het gezicht gesneden grijns en zwarte gaten als ogen, en een verhaal over een jongen die doordraaide, zijn gezicht in een grijns sneed en fluisterde: ‘Ga slapen’. Ik hoor nu volwassen te zijn. Ik hoor de kerel te zijn die kijkt hoe AI-sletjes het in een bus doen en schrijft over klaarkomen op een koffie-kick. In plaats daarvan zweef ik met mijn muis over een realistische Jizzy-goth, en ze maakt diezelfde verkeerde houding, diezelfde te brede bijna-glimlach, en ik ben weer alleen, op /x/, mijn hart bonkt tegen mijn ribben, behalve dat ik deze keer ook een halve stijve heb omdat de site letterlijk naar sperma is vernoemd.
Jizzing On My Soul
Oké, daar kreeg ik rillingen van over mijn rug. Laten we de pijn verdrinken in de ‘Create’-sectie van Jizzy.app, hè? In principe kun je in deze sectie je eigen AI-vriendin maken. Het werkt in principe net zo als op elke andere site die er is. Je kiest of het personage realistisch is of op anime is gebaseerd. Vervolgens de etniciteit, het lichaamstype, de borstomvang, de billenomvang en al die eigenzinnige kleine details, tot aan haar persoonlijkheid toe. Zodra je klaar bent, spuugt Jizzy de resultaten uit. Het duurt minder dan een minuut en de resultaten zijn redelijk goed. Om haar tot leven te brengen kost het 100 Jizz, en daarna is ze helemaal van jou om mee te chatten. Over dat chatten gesproken: het is, eh… redelijk? Matig? Het is niet puur op rollenspel gebaseerd, zoals je tegenwoordig van AI-sites zou verwachten. Als je een ‘Janitor AI’-vluchteling bent, valt het je misschien op hoe kort de reacties zijn en dat er soms dubbele antwoorden komen.
Het voelt meer alsof je met een LLM praat dan dat je er een rollenspel mee speelt. Het heeft zeker zijn charme. Bovendien kost het geen Jizz, dus dat is prima. Het leuke is dat je foto’s en video’s kunt aanvragen. De foto’s kosten 10 Jizz per stuk. Video’s kosten 25 per stuk. De verstuurde afbeeldingen zijn redelijk, maar de video’s? Niet echt… mijn personage kreeg verdomme een derde arm die naar mijn ziel wees, terwijl de andere twee haar topje uittrokken en ze verdomme geen tepels had! Echt angstaanjagende shit.
Bovendien heeft Jizzy die functie voor spraakgesprekken, die, eh… laten we zeggen dat de stem van het personage ontzettend robotachtig klinkt. Er is ook een functie om het bericht om te zetten in geluid, het geluid van je AI-schatje, en dat klinkt nog steeds ontzettend robotachtig. Nou ja, technisch gezien ben ik aan het chatten met een robot, dus… ik denk dat ze dat deel wel goed voor elkaar hebben. Eerlijk gezegd, na een tijdje te hebben gechat en met verschillende AI-personages te hebben gepraat, kan ik niet zeggen dat ik deze manier van chatten prefereer. Het is op zich niet slecht, maar het mist die typische ‘OOMPH’-factor die andere AI-sites bieden als het op rollenspel aankomt. Maar dat is slechts mijn mening. Voor zover ik weet, vind jij deze manier van interactie misschien juist wel prettiger, dus probeer het eens uit en kijk of het je bevalt. Eerlijk gezegd kan ik beter rollenspel spelen met Grok en een paar simpele aanwijzingen, dus… trek daaruit je eigen conclusies.
Het had een echte vrouw kunnen zijn
En om dit met een knaller af te sluiten, laten we het eens hebben over hoeveel Jizz je kunt kopen. Voor $10 krijg je 150 Jizz, wat genoeg is voor 15 foto’s of 6 video’s tijdens het chatten. Of om één personage te creëren en een paar afbeeldingen/video’s te maken. Als je een stapje verder wilt gaan, kun je $25 betalen voor 400 Jizz. En het hoogste aankoopniveau is $50 voor 850 Jizz. Ik ben begonnen met 200 Jizz, en heb daarmee de functies kunnen uitproberen; ik heb er nu bijna niets meer van over. Dus als je dit serieus neemt, dan moet je investeren in de duurdere opties.
Elke keer als ik wat met een AI-partner aan het rommelen ben, denk ik eraan hoe ik die tijd had kunnen besteden aan het flirten met een echte vrouw. Ja… Een echte vrouw, verdomme! In een bar, op de stoep, in een chat die daadwerkelijk naar een lichaam leidt. De spanning… De menselijkheid ervan… Dat is het deel dat geen enkel 850-Jizz-pakket me kan verkopen, en toch zit ik hier het geld uit te geven! Het enige nadeel is dat een echte vrouw je kan negeren. Ze kan letterlijk naar je openingszin kijken, snuiven en je bericht onbeantwoord laten, en als ze dat niet doet, als ze antwoordt, en het gesprek pittig wordt, en ze je terug begint te plagen alsof ze bloed in haar aderen heeft… dan voelt dat anders dan welke Jizz dan ook ooit zou kunnen. Ik had vanavond in een bar kunnen zitten. Ik had een drankje kunnen kopen, wat onzin kunnen uitkramen, en kunnen toekijken hoe een echte meid in realtime besloot of ze mijn handen op haar wilde hebben. In plaats daarvan zit ik hier, koop ik digitaal sperma zodat een partner zich op commando kan uitleven en me er nooit ook maar iets voor laat doen… wat een prachtige tijd om te leven.
