SinStories.app, hè? Deze app is voor creatieve types die iets unieks willen bedenken, maar niet de tijd of het geduld hebben om rustig te gaan zitten en een heel verhaal helemaal vanaf nul te schrijven. Voor degenen wier hart lijkt op een ‘rain dog’, helemaal schoongewassen en smachtend naar een fantasie die de vlam van het verlangen in hen zal doen oplaaien. Ik hoor bij jullie. Verdorie, dat is trouwens de reden waarom ik überhaupt ben begonnen met het schrijven van recensies! Ik wilde mijn stem laten horen, mezelf op de meest obscene manier uitdrukken, de fakkel van Bukowski overnemen en die doordrenken met mijn sperma. Allemaal zodat de geile bende op het internet binnen een paar seconden de beste pornosites zou kunnen vinden. En nu… presenteer ik jullie SinStories, waar elk verhaal speciaal voor jou op maat wordt gemaakt, volledig privé, zonder enig oordeel of verborgen addertjes onder het gras. Het is een veilige plek, mensen! Gooi je ideeën gewoon in dat eigenzinnige vakje ‘beschrijf je plot’ en kijk hoe de AI zijn werk doet.
Ik zal je een klein geheim verklappen: mijn inspiratie voor het schrijven van proza komt voort uit allerlei literaire invloeden… van Chuck Palahniuk tot niche-schrijvers van Japanse light novels. En strooi daar nog een beetje Tumblr-erotica overheen… Ik steel de schokkerige zinnen van Palahniuk, de eindeloze interne monologen uit die light novels die op de een of andere manier het kopen van een broodje veranderen in een emotionele crisis van drie hoofdstukken, en de smerige rotzooi die vroeger in de donkere hoekjes van Tumblr leefde vóór de zuivering. En nu voer ik die hele rommelige cocktail aan wat voor klungel dan ook die momenteel de AI-smut op SinStories schrijft, en eindig ik om drie uur ’s nachts met mezelf af te trekken. O jee… Ik kan niet wachten om te zien wat daaruit komt.
Tips om een opwindende ontmoeting te creëren
Ik ga er vanaf het begin vol voor! Zie je, SinStories houdt het super simpel! Ze geven je slechts TWEE opties om mee te spelen: de Verhaalmodus en de Interactieve modus. De Verhaalmodus is precies wat de naam zegt: je krijgt een invoervak waarin je de plot beschrijft, kiest of je een kort, middellang, lang of episch verhaal wilt, en selecteert de pikantheid van mild, zwoel tot expliciet. De Interactieve modus spuwt geen compleet verhaal uit. In plaats daarvan genereert deze modus de erotische scènes stuk voor stuk, en kun je elk segment aanpassen en het verhaal in de door jou gewenste richting sturen. Beide leveren resultaten op. Beide werken op dezelfde manier. De ene biedt meer controle. De andere spuwt gewoon resultaten uit en houdt het daarbij. Aangezien ik mijn werk heel serieus neem, heb ik ze allebei grondig getest.
Maar voordat we daarop ingaan, wil ik je eerst wat tips en aanwijzingen geven over hoe je het meeste uit deze tool kunt halen. Beschrijf allereerst de plot zo eenvoudig mogelijk, maar beknibbel niet op de details! Als je personages introduceert, zorg er dan voor dat je op subtiele wijze beschrijvende tekst opneemt die suggereert dat ze complexe karaktereigenschappen, angsten of andere complexiteit hebben. Zeg niet alleen maar: ‘die gast is bang’, ‘die meid is eenzaam’. BESCHRIJF het, ontrafel het, bouw het langzaam op. De plot is verreweg het makkelijkst uit te werken, maar de complexiteit en hoe alles in elkaar grijpt, is dat NIET. Geloof me, het subtiel uitwerken van deze dingen helpt enorm, en SinStories vereist het niet echt, maar het geeft je meer controle over het verhaal en zorgt ervoor dat het verhaal zich ontvouwt in een dramatische wending of een conflict.
Soms, als ik geen inspiratie heb en niet weet waarover ik moet schrijven, scroll ik letterlijk door subreddits als r/unpopularopinion of r/rant, en haal ik daar meteen inspiratie uit. Ik open die threads op dezelfde manier als een wanhopige man een nieuw tabblad opent met AI-porno, geschreven door clankers die nog nooit de hitte hebben gevoeld die ze beschrijven. Iemand schreeuwt het uit over ananas op pizza of waarom ochtendmensen verboden zouden moeten worden, en plotseling licht mijn brein op met een smerige plotwending. Ik steel de woede, ontdoe die van alle franje, kleed die in zweet en slechte beslissingen, en dan laat ik de magie gebeuren. Dat is de houding waarmee ik wil dat je verhalen schrijft!
Voldoet niet aan mijn normen
Laat me hier nu even volkomen eerlijk tegen je zijn: ik heb de verhaalmodus geprobeerd op zowel medium als epische lengte, en mijn god… het mist emotie! Maar laat me je eerst vertellen over het verhaal dat ik heb bedacht. Je zou kunnen zeggen dat het geïnspireerd is door Brave New World. Ik zette de hele toon, beschreef een scenario waarin de wereld een utopische dystopie is geworden, vol gecontroleerde druk, en een algoritme dat bij de geboorte iemands soulmate toewijst. Vervolgens introduceerde ik de hoofdpersoon en de tweede hoofdpersoon, waarbij ik elk klein detail over hen perfect beschreef en het langzaam ontrafelde... en nadat ik het allemaal had opgeschreven – vijfhonderd woorden aan plot en karakterontwikkeling – stuurde ik het door om te genereren. En zoals ik al eerder zei... het mist emotie! Ik had verwacht dat de AI zou voortbouwen op de details die ik over de personages had opgenomen!
Hoe mijn hoofdpersoon spreekt met verstijfde lippen, die hij nauwelijks opent terwijl er warme lucht met een bevelende stem uit piept, en in plaats daarvan... kreeg ik dit verhaal waarin mijn personages elkaar ontmoeten, nauwelijks een paar woorden uitwisselen, geen karakterontwikkeling of uitdieping van emoties, toon, speelse en doordachte opmerkingen over hun uiterlijk of omgevingselementen, iets dat je aan het denken zet... niets van dat alles! Ze belanden gewoon zomaar in een hotel, verdomme, en hun herinneringen worden gewist. Het geheel zat vol met AI-clichés, en eerlijk gezegd... het kan nooit concurreren met ECHTE proza. Ik begrijp het. Dit is AI. Het kan niet perfect zijn. Maar dit? Dit is het niet.
Vervolgens ging ik, in dezelfde geest, verder met de Interactieve modus, met hetzelfde uitgangspunt en verhaal. Deze is iets beter. Het zet de scène neer en laat je vervolgens kiezen uit drie vooraf gemaakte opties over hoe het verhaal in de volgende scène verdergaat. Het probleem is… je kunt de volgende scène niet zelf beschrijven of sturen! Je krijgt gewoon deze drie vooraf opgestelde opties, en dat is het dan! Om nog maar te zwijgen van de kleine inconsistenties in de suggesties! Terwijl ik wat met de scènes aan het spelen was, liet ik mijn personage abrupt uit het verhaal verdwijnen zodra de vrouw hem benaderde. Ik heb hem letterlijk in een hotelkamer opgesloten, zonder dat hij contact met haar kon maken. Plotseling komt de AI met een suggestie waarin hij het andere personage een SMS stuurt. HOE DAN? Hij heeft haar nummer nooit gekregen. Hij heeft letterlijk maar een paar woorden tegen haar gezegd en is toen weggegaan. Meteen. Nu… ik geef toe, het is best leuk om het verhaal te sturen met AI-suggesties, maar lang niet zo leuk als het zou zijn als SinStories me de mogelijkheid zou bieden om de scènes in mijn eigen woorden te beschrijven.
Boven zijn capaciteit
En alsof dat nog niet genoeg is: SinStories.app werkt op credits! Het genereren van zo’n verhaal kost je tussen de één en zeven credits. En in de interactieve modus kost elke scène je één credit. Dus… hoeveel kost een flinke voorraad credits? Nou, voor $1 kun je 20 credits kopen als eenmalige aankoop. Dan is er nog het weekabonnement, dat je $6 per week kost en je elke zeven dagen 80 credits oplevert. Het maandabonnement, dat je $15 kost, levert je 150 credits per week op. En het jaarabonnement, dat je $99,99 kost, levert je 200 credits per week op.
Eerlijk gezegd, voor deze prijs… valt het best mee. Ik bedoel, ik had er nog steeds meer van verwacht, maar ik neem genoegen met wat ik kan krijgen. Maar als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat de gratis versie van Grok vergelijkbare resultaten kan opleveren als SinStories.app. Ik zie echt niet het nut in om geld te investeren in een tool als deze. Het is het toonbeeld van goedkoop vermaak dat een dagje meegaat, en daarna wordt het saai. De AI-uitdrukkingen worden eentonig, de structuur brokkelt af en alles wordt niet meer zo leuk. Maar goed, dit is slechts MIJN mening over deze kwestie. Misschien hebben sommigen van jullie om wat voor reden dan ook wel behoefte aan zoiets.
