Έχεις κανένα παιχνίδι στο κινητό σου; Όχι; Λοιπόν… ας δώσουμε λίγη πικάντικη νότα στη ζωή σου με κάτι εδώ. Αυτό είναι το LustGames.to, και όπως υποδηλώνει το όνομα, διαθέτει μια συλλογή από πρόστυχα παιχνίδια που θα ικανοποιήσουν τον παίκτη που κρύβεις μέσα σου. Και μωρό μου, είναι όλα έτοιμα για λήψη σε όποια συσκευή κι αν χρησιμοποιείς ως βρώμικη απόλαυση όταν κρύβεσαι στο μπάνιο. Ναι, αυτά τα παιχνίδια δεν είναι αποκλειστικά μόνο για Windows! Καλύπτουν τις ανάγκες των τρελών που χρησιμοποιούν Android, Mac, οτιδήποτε. Ίσως όχι για Linux… γιατί κανείς δεν θέλει να περάσει τον κόπο να προσαρμόσει ένα παιχνίδι για αυτό το λειτουργικό σύστημα. Λοιπόν… δεν πρόκειται να κάτσω εδώ και να το μετατρέψω σε τεχνική κριτική. Είμαστε εδώ για να παίξουμε παιχνίδια, έτσι δεν είναι; Και αυτοί οι μαλάκες έχουν μια συλλογή τόσο διεφθαρμένη που μερικές φορές αγγίζει τα όρια της τρέλας.
Έχω βουτήξει τα πόδια μου στα νερά της ανάπτυξης πορνοπαιχνιδιών, αλλά το παιχνίδι μου δεν έφτασε καν στο στάδιο της beta. Ήταν ένα anime visual novel με διαστημικό θέμα. Μια μεγάλη μάζα από το διάστημα διεισδύει σε ένα διαστημόπλοιο γεμάτο προκλητικές κοπέλες anime και τις διαφθείρει σιγά-σιγά… και εσύ είσαι αυτή η μάζα, που πηδάς ό,τι βρεις μπροστά σου στο διαστημόπλοιο μέχρι να γίνεις ένας μεγάλος, δυνατός άντρας. Τότε η πραγματικότητα με χτύπησε σαν μετεωρίτης. Η προγραμματιστική γλώσσα με έσπασε στο ξύλο. Το Ren’Py μου έβαζε εμπόδια σε κάθε βήμα. Τα γραφικά ήταν αξιοπρεπή, αλλά ο καλλιτέχνης μου τα παράτησε μετά από ένα μήνα. Η όρεξή μου έφυγε πιο γρήγορα και από το προ-σπέρμα. Μια μέρα άνοιξα το φάκελο του έργου, κοίταξα το μισοτελειωμένο χάος και απλά τον έκλεισα για πάντα.
Μαθήματα από την πράξη
Κοίτα τώρα, αν θέλεις να περιηγηθείς σε αυτόν τον ιστότοπο, πίστεψέ με… μπορείς να το κάνεις εύκολα. Μπορείς να περιηγηθείς κανονικά πατώντας το κουμπί «περιήγηση», ή αν θέλεις κάτι συγκεκριμένα βρώμικο, πάτα το κουμπί «όλα τα είδη» και μπαμ! Μπορείς να επιλέξεις είδη όπως προσομοιωτές ραντεβού, σχολικό περιβάλλον, ιαπωνικά παιχνίδια, πολλαπλά φινάλε και κάποιες άλλες ετικέτες που δεν αντιστοιχούν ακριβώς σε ένα πλήρες είδος. Αλλά… αν είσαι ο τύπος που κυνηγάει τις τάσεις, τότε επίλεξε την καρτέλα «Δημοφιλή» και ρίξε μια ματιά στα πιο δημοφιλή παιχνίδια που κυκλοφορούν τώρα στην αγορά του lustgames.to. Αλλά… «δημοφιλές» δεν σημαίνει «καλό»! Μερικά από τα δημοφιλή παιχνίδια έχουν πολλούς παίκτες, αλλά οι αξιολογήσεις τους είναι χαμηλές. Οπότε, φυσικά, μην χάνεις το χρόνο σου κατεβάζοντας μαλακίες που θα κλείσεις μετά από πέντε λεπτά και θα έχεις ακόμα στύση. Πέρα από αυτό… δεν υπάρχουν πολλοί κανόνες στον ιστότοπο! Απλά κατεβάστε όποιο παιχνίδι θέλετε και απολαύστε το. Τόσο απλό. Και αν είσαι ένας αναποφάσιστος μαλάκας, τότε είμαι εδώ για να σε κρατήσω από το χέρι και να σου προτείνω μερικά γαμάτα παιχνίδια που μπορείς να παίξεις. Και πίστεψέ με, μεγάλωσα στα πεδία του f95, οπότε ξεχωρίζω ένα καλό πορνοπαιχνίδι από ένα κακό όταν το βλέπω.
Στην πραγματικότητα, ήμουν τόσο εθισμένος στα βιντεοπαιχνίδια που με έδιωξαν από το σπίτι μου εξαιτίας αυτού. Ναι, αυτό ήταν πολύ πριν ακόμα αγγίξω πορνοπαιχνίδια. Τότε ήμουν βουτηγμένος στα κλασικά… έπαιζα RPG μέχρι την ανατολή, εξαγριωνόμουν με τα παιχνίδια μάχης, έχανα ολόκληρα σαββατοκύριακα σε παιχνίδια ανοιχτού κόσμου. Οι γονείς μου χτυπούσαν την πόρτα, και εγώ απλά ανέβαζα την ένταση. Μια μέρα τελικά έσπασαν, έριξαν τα ρούχα μου σε μια τσάντα και μου είπαν να φύγω αν τα παιχνίδια είχαν μεγαλύτερη σημασία από την πραγματική ζωή. Έφυγα με τον υπολογιστή μου κάτω από το ένα χέρι και χωρίς κανένα σχέδιο. Όλη αυτή η φασαρία μου έμαθε πόσο ωραία είναι να έχεις ένα μέρος όπου μπορείς να είσαι μόνος. Αφού με έδιωξαν, κυνηγούσα κάθε δωμάτιο με πόρτα που κλειδώνει σαν να ήταν ιερό. Ακόμα και τώρα, όταν κατεβάζω κάποιο βρώμικο παιχνίδι από μια ιστοσελίδα σαν αυτή, νιώθω την ίδια ανακούφιση: η πόρτα κλείνει, βάζω τα ακουστικά, ο υπόλοιπος πλανήτης εξαφανίζεται και η μοναξιά γίνεται πολυτέλεια.
Οι προτάσεις μου
Εντάξει, ορίστε τα παιχνίδια. Αυτή τη στιγμή, το πιο δημοφιλές είναι το «Dolly’s Breeding Party», κεφάλαιο δύο. Αυτό το παιχνίδι είναι ιδιαίτερα πρόστυχο, επειδή παίζει με τη φαντασία ενός αφοσιωμένου ζευγαριού και σου επιτρέπει να μπεις στη μέση ως κάποιος που βεβηλώνει τη σύζυγο και τη μετατρέπει σε τσούλα. Για να το πω ωμά, η Dolly έχει σύζυγο. Έναν γλυκό, άχρηστο σύζυγο που την αγαπάει πολύ και δεν μπορεί, όσο και να προσπαθήσει, να της δώσει αυτό που πραγματικά θέλει: ένα μωρό. Έχει δοκιμάσει την υπομονή. Έχει δοκιμάσει το σωστό χρονικό σημείο. Έχει δοκιμάσει να μην το σκέφτεται. Τώρα έχει σταματήσει να προσπαθεί με τον σωστό τρόπο. Και ο λάθος τρόπος είσαι ΕΣΥ. Παίρνεις το δικαίωμα να γονιμοποιήσεις αυτή την ξανθιά σπερματοδέκτη και να φυτέψεις ένα μωρό μέσα της. Αλλά δεν μπορώ να αφήσω τη Ντόλι να μονοπωλεί όλο το ενδιαφέρον! Το επόμενο παιχνίδι που πιστεύω ότι πρέπει οπωσδήποτε να παίξετε είναι αυτό που ονομάζεται «Party Of Lust», η τελική έκδοση. Αυτό είναι ένα κινητικό οπτικό μυθιστόρημα. Βασικά, ακολουθεί μια γραμμική ιστορία χωρίς επιλογές. Οπότε… η αφήγηση έχει μεγάλη σημασία εδώ! Και νομίζω ότι τα καταφέρνει άψογα. Είναι μια ιστορία για το πώς αλλάζεις μια κοπέλα από anime που ονομάζεται Έβελιν σε ΜΙΑ νύχτα. Αυτό είναι το μόνο που θα πω χωρίς να αποκαλύψω τίποτα.
Αχ… Το μυαλό μου είναι παντού αυτή τη στιγμή! Το ένα χέρι στο ποντίκι προσπαθώντας να αναπαράγω τη Ντόλι, το άλλο να διώχνει μια δαιμονική γάτα από το γραφείο μου που είναι αποφασισμένη να φάει τα καλώδιά μου, ενώ η μαμά μου ρωτάει στο τηλέφωνο αν τρώω αρκετά λαχανικά. Το μυαλό μου νιώθει σαν να τρέχει τρία διαφορετικά λειτουργικά συστήματα και όλα τους κολλάνε! Και θεέ μου… η γάτα μου πρέπει να είναι δαίμονας από την κόλαση! Περιμένει μέχρι να είμαι στη μέση μιας κίνησης ή μιας επιλογής στο παιχνίδι, και μετά επιτίθεται στο καλώδιο τροφοδοσίας σαν να της χρωστάει λεφτά. Της σφυρίζω… και αυτή η σκύλα έχει το θράσος να μου σφυρίξει κι αυτή. Σαν να λέω… εσύ είσαι αυτή που επιτίθεται στα πράγματά μου, μικρή μαλακία! Μήπως εγώ τριγυρνάω και δαγκώνω τα παιχνίδια σου; Μήπως χέζω στην άμμο σου και μετά σου πετάω τα κακά μου; Γιατί στο διάολο πρέπει να δαγκώνεις τα καλώδιά μου, γαμώτο! Δεν μπορώ να απολαύσω τη διαδικασία αναπαραγωγής γιατί ακούω τα νύχια της γάτας! Και μόλις που καταφέρνω να γράψω αυτά τα καταραμένα άρθρα επειδή νιαουρίζει, απαιτώντας την προσοχή μου!
Ταξινόμησε τα κουμπιά λήψης, σε παρακαλώ
Τώρα… υπάρχει ένα πράγμα που με τσαντίζει λίγο εδώ. Το LustGames.to παραθέτει αυτούς τους συνδέσμους λήψης για Windows, Android και Mac, αλλά είναι ψεύτικοι!
Ο πραγματικός σύνδεσμος λήψης βρίσκεται κάτω από τις σημειώσεις του προγραμματιστή, μόλις κάνεις λίγο scroll προς τα κάτω. Και οι λήψεις συνήθως γίνονται σε διακομιστές τρίτων, οπότε θα πρέπει να υπομείνεις τον γλυκό πόνο της αναμονής για λίγο μέχρι να κατεβάσεις το παιχνίδι. Έτσι είναι τα πράγματα. Κοίτα, πρέπει να φιλοξενήσουν αυτές τις λήψεις κάπου, οπότε αυτό το πράγμα μου φαίνεται απολύτως λογικό. Πιστεύω όμως ότι θα μπορούσαν να κάνουν καλύτερη δουλειά χωρίς αυτούς τους ψεύτικους συνδέσμους. Λοιπόν, τουλάχιστον όλα λειτουργούν!
Όλα αυτά τα πορνοπαιχνίδια έχουν γίνει βαρετά για μένα, κυρίως επειδή πέρασα χρόνια παίζοντας εκατοντάδες από αυτά. Έχω εξαντλήσει το μεγαλύτερο μέρος του καταλόγου του F95 στις μέρες της δόξας μου. Μιλάω για προσομοιωτές ραντεβού, διαδρομές διαφθοράς, μηχανισμούς αναπαραγωγής, κορίτσια-τέρατα, χαρέμια σκοτεινής φαντασίας… Τα τελείωσα, τα έκανα savescum, εξήγαγα κάθε βρώμικο CG. Τώρα, όταν κατεβάζω ένα καινούργιο, ξέρω ήδη την ακριβή στιγμή που η αντίσταση της ηρωίδας θα σπάσει. Οι διάλογοι παράγονται κυρίως από τεχνητή νοημοσύνη πια, επειδή στους ανθρώπους λείπει η δημιουργικότητα. Οι σεξουαλικές σκηνές ακολουθούν πάντα τα ίδια μοτίβα. Το πουλί μου σχεδόν δεν κουνιέται πια… Με τσαντίζει το πόσο αδιάφορος έχω γίνει. Κάποτε έχανα ολόκληρες νύχτες με αυτά τα παιχνίδια, αυνανιζόμουν σε κάθε νέο ξεκλείδωμα με γνήσιο ενθουσιασμό. Αυτές τις μέρες ανοίγω έναν καινούργιο τίτλο, περνάω γρήγορα την πρώτη μισή ώρα και δεν νιώθω τίποτα άλλο παρά déjà vu. Διάολε… αυτό ισχύει και για τα κανονικά παιχνίδια! Έπαιξα το Assassin’s Creed μέχρι τελικής πτώσης, αφιέρωσα εκατοντάδες ώρες στο parkour, στα κρυφά μαχαίρια και στη συλλογή κάθε φτερού, καθώς όλα είχαν σημασία. Μετά τα εικονίδια του χάρτη πολλαπλασιάστηκαν, οι φόρμουλες επαναλήφθηκαν, και ξαφνικά απλώς σκαρφάλωνα πύργους από υποχρέωση. Και πάνω από όλα αυτά, ολόκληρη η σειρά πήρε κακή τροπή μετά την κυκλοφορία του Black Flag… και τώρα έχουμε ό,τι έχουμε… απλώς ευχάριστες αναμνήσεις.
